VERHAAL | WEESP

Trouwen in het oude stadhuis van Weesp

Door Aleksandria Rudenko | Bijgewerkt op 2 november 2026

Bruid en bruidegom kussen bij de deuren van het stadhuis van Weesp terwijl hun vrienden de glazen champagne heffen

Trouwen in Weesp, in het oude stadhuis aan de Nieuwstraat: dat was het plan van dit stel. Alleen hun beste vrienden en familie waren erbij, en een ambtenaar met veel humor. Ik was er de hele dag bij, van de eerste lach in de zaal tot een stille tuin na de toost.

Weesp hoort nu bij Amsterdam. Zo’n dag is dan ook precies waar mijn trouwfotografie in Amsterdam om draait: eerst wat echt gebeurt, daarna tijd voor jullie twee.

Het oude stadhuis van Weesp

Het stadhuis van Weesp is een groot stenen gebouw met een kleine toren op het dak. Binnen loopt een ronde trap naar de zaal waar je trouwt. Door een hoog raam kijk je zo op de toren van een kerk, boven de rode daken. Op de gevel hangt een doek van Museum Weesp, dat ook in het pand zit.

Kerktoren en rode daken gezien door een hoog donker raam van het stadhuis op een heldere zomerdag — Het stadhuis aan de Nieuwstraat in Weesp

Lachen in de trouwzaal

De zaal zelf voelde al warm: rode deuren, gouden behang en een grote lamp van kristal. Toen begon de ambtenaar, en met haar grappen lachte al snel de hele zaal, het paar ook. Zelf bleef ik aan de zijkant, zodat niets tussen hen en het moment kwam. Zij droeg een witte jurk met blote schouders en een korte sluier, hij een blauw colbert met een witte roos op de revers.

Bruid in een witte jurk met blote schouders en bruidegom in een blauw colbert lachen aan tafel tijdens de ceremonie

Daarna kwamen de ringen. Zij moest zo lachen toen hij haar ring om haar vinger deed, dat haar ogen dicht gingen. Toen zetten ze allebei hun naam aan de ronde houten tafel, terwijl de ambtenaar lachend toekeek.

Trouwambtenaar in een zwarte toga lacht achter een houten spreekgestoelte met witte bloemen in de lichte trouwzaal

Bruidegom schuift de ring om de vinger van de bruid, die met dichte ogen lacht onder haar korte sluier

Bruid tekent aan een ronde houten tafel terwijl de bruidegom naast haar zit en de trouwambtenaar toekijkt

Champagne na het trouwen in Weesp

Buiten stonden de gasten klaar met bloemen en glazen. Twee van hen trokken de bruid in een selfie, terwijl hij champagne schonk op de trap. Daarna kusten ze in de deur, met alle glazen omhoog. Met die foto begint dit verhaal. Ik liep rustig tussen de gasten door. Zo zag ik de knuffels en de eerste slokjes, zonder dat iemand in een rij hoefde te staan.

Bruid met een rode zonnebril in een selfie met twee lachende vriendinnen na het trouwen in Weesp

Bruidegom met ronde zonnebril houdt een fles champagne en een glas vast buiten het stadhuis van Weesp, een vriendin wazig vooraan

Een molen bij Weesp, daarna een stille tuin

Na de toost gingen we naar de rivier. Vanaf een bank in het hoge gras keken ze recht op een molen aan de andere kant, in de volle zon. Zij had nu een rode zonnebril op, en de wind speelde met haar korte sluier. Hij zwaaide naar de lucht, alsof hij de zon groette.

Pasgetrouwd stel kust op een houten bankje in het hoge gras bij de rivier, met een molen en boten aan de overkant — Een molen aan de overkant, in volle zomerzon

Bruid met rode zonnebril en korte sluier zit op de knie van de bruidegom bij het water, op hun trouwdag in Weesp

Bruidegom in een blauw colbert en gestreept overhemd zwaait naar de lucht in het hoge zomergras, met een witte roos op zijn revers

Er was ook tijd om te spelen. Op een pad door het gras stak hij zijn hand uit. Vanaf mijn plek leek het alsof zij op zijn hand stond.

Speels perspectief: de bruidegom steekt zijn hand uit en de bruid verderop op het graspad lijkt op zijn handpalm te staan

Tot slot vonden we een stille tuin met een boog van groen, stenen bankjes en oude bomen. Daar pakte de bruid zelf een camera en maakte ze foto’s van haar man, voor één keer andersom.

Bruid met een korte sluier houdt een oude camera voor haar oog, voor een groene haag in de stille tuin

Zwart-witportret van bruid en bruidegom onder een boog van groen in een stille tuin, na het trouwen in Weesp

Onder een doorzichtige paraplu zaten ze dicht tegen elkaar op een stenen bank. De laatste beelden komen van het rolletje zwart-witfilm dat ik die dag ook volschoot: de paraplu, een kus en haar lach achter de sluier. Meer beelden van dat rolletje staan in een bruiloft in juni op Ilford Delta 100. Zo eindigde een dag trouwen in Weesp, klein en vol plezier.

Zwart-wit beeld van het stel dat lacht onder een doorzichtige paraplu, de bruidegom leunt van achteren naar haar toe

Zwart-wit beeld van de bruidegom met een doorzichtige paraplu die de bruid kust op een stenen bankje in de tuin

Zwart-witportret van de lachende bruid achter haar korte sluier met haar boeket, het laatste beeld van hun dag in Weesp

Gaan jullie trouwen in een stadhuis, in Weesp of ergens anders in de stad? Ontdek hoe mijn trouwfotografie in Amsterdam werkt.