Trouwen in The Grand, in de oude trouwzaal
Door Aleksandria Rudenko | Bijgewerkt op 2 november 2026

Vivian en Kelvin wilden trouwen in The Grand, in de oude trouwzaal van het hotel. Hun gasten zaten in de zaal, en hun familie keek live mee vanuit Hongkong.
Ze groeiden allebei op in Hongkong en leerden elkaar kennen tijdens hun studie civiele techniek in Delft. Inmiddels wonen ze al een aantal jaren in Amsterdam. Een paar jaar eerder fotografeerde ik hen al tijdens een loveshoot in Delft. Nu vroegen ze me hun hele trouwdag vast te leggen, van het begin tot het laatste glas champagne. Kleine, warme dagen als deze vormen de kern van mijn trouwfotografie in Amsterdam.
Aankomst bij The Grand
Het begon buiten, onder een zachte grijze lucht. The Grand was ooit het stadhuis van Amsterdam, en trouwen kan er nog altijd. Boven de rijen witte ramen draagt de bakstenen gevel een fronton vol beeldhouwwerk. Terwijl de gasten binnenkwamen, nam ik eerst het gebouw zelf op de foto.


Eén verdieping hoger hangt een bordje op een houten deur. Daar ligt de trouwzaal, die kunstenaar Chris Lebeau in de jaren twintig ontwierp, met glas-in-lood en al. Volgens het hotel vertellen de wandschilderingen het verhaal van de liefde.

Voordat iemand ging zitten, maakte ik een foto van de lege zaal. Het licht viel door drie hoge ramen met figuren in rood, goud en blauw. Op de lange tafel stonden rode vazen klaar.

Witte rozen en kristallen bloemen
Vivian droeg een crèmekleurige jurk in vintagestijl, met een kanten cape en een lange strik bij de hals. Op haar hoofd zat een klein hoedje met een stoffen roos en een kort netje. Haar pumps glinsterden, met op elke neus een trosje kristallen bloemen.

Lachend hield ze haar schoenen voor me omhoog. Ondertussen lagen de ringen klaar in een rood doosje, in een oude vergulde lijst op een fluwelen bank.


Haar boeket witte rozen, met lint en parelsnoeren, stond naast een kaars bij het raam.

Het jawoord onder glas-in-lood
Vrienden van hun studie kwamen binnen, in satijn en met strikjes. Vivian zei ze gedag bij de deur.

Een trouwambtenaar van de gemeente Amsterdam voltrok het huwelijk, in een zwarte toga met een witte kanten jabot. Ze had veel karakter en nog meer humor, dus al snel lag de hele zaal in een deuk.

Daarna stonden Vivian en Kelvin op voor hun jawoord, hand in hand voor het glas-in-lood. Ik stond recht voor hen. Zo kwamen de ramen achter hen in beeld, met de trouwambtenaar precies tussen hen in.

Kelvin schoof de ring langzaam om Vivians vinger, alsof hij het moment wilde rekken. Toen keken ze om naar hun gasten en staken ze blij hun hand op.


Meteen daarna volgde de kus, onder luid applaus. Ik fotografeerde hem twee keer: van een afstand, met de gloed van de ramen om hen heen, en van dichtbij, met haar hoedje tegen zijn wang.


Tekenen, met Hongkong aan de lijn
Aan de lange tafel tekenden ze de akte, naast de houten hamer van de trouwambtenaar. Toen alles getekend was, ging zij achter hen staan en spreidde ze haar armen wijd. Het leek alsof ze hen trots aan de zaal liet zien.


Al die tijd stond er een mobiel op een statief, zodat de familie in Hongkong alles kon volgen. Na afloop bogen ze zich naar het scherm en zwaaide Vivian naar huis.

Onderweg viel mijn oog op een klein glas-in-loodraam: een cadeau van de stad Rotterdam voor het 650-jarig bestaan van Amsterdam. Bij een hoog raam stond de champagne al klaar. Tijdens het eerste glas lagen hun handen met de nieuwe ringen samen op het witte kleed.



Proosten in The Grand
Toen glipte Vivian even weg. Ze kwam terug in een rode kanten jurk met een tiara, klaar voor het feest. Daarna ging de hele groep naar de zalen met donker hout, groene wanden, oude prenten en hoge tafels met witte kleden. Samen hieven ze het glas.

Tussen het proosten door gingen er garnalen rond in kleine witte bakjes. Op tafel stond een blauw-wit vaasje met witte bloemen.

Bij een raam en een donkere houten deur maakte ik nog een paar rustige foto’s van hen samen, met een glas in de hand. De kleuren op deze foto’s zijn gewoon die van de zalen zelf, zo uit de camera.


Terug bij hun vrienden tikten de glazen nog vaak tegen elkaar.

Ze wilden klein trouwen in The Grand, en toch was iedereen van wie ze houden erbij: vrienden in de zaal, familie op het scherm. Een paar weken later kozen ze hun mooiste foto’s voor een handgemaakt fotoboek.
Wil je zelf ook klein trouwen? Ontdek hoe mijn trouwfotografie in Amsterdam werkt.