Trouwfoto’s in juni langs de Amsterdamse grachten
Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 1 november 2026

Bea en Sam kwamen uit de Filipijnen met een lange ivoorwitte jurk, een bruin pak en één wens: trouwfoto’s in juni, op een lange zomeravond in Amsterdam. Hun allereerste reis samen ging jaren geleden naar deze stad. Daarom liepen we bijna twee uur langs de grachten, van brug naar brug.
Elk LGBTQ+ koppel is welkom voor mijn camera. Zonder ceremonie is zo’n avond helemaal van jullie twee en de stad. Het is de rustigste kant van mijn trouwfotografie in Amsterdam.
Een avond in juni bij de Pieter Goemansbrug
Om tien over acht stonden we op de Pieter Goemansbrug, waar de Leidsegracht de Prinsengracht kruist. De brug draagt de naam van de schrijver van het lied Aan de Amsterdamse grachten. Volgens het verhaal kreeg hij juist hier het idee. Bea droeg een lange ivoorwitte jurk met korte fladdermouwen, Sam een bruin pak met twee rijen knopen en een wit overhemd. Hand in hand bij de reling wipte Bea een hak omhoog.

Vlakbij stond een stoep vol rode rozen. Ik ging achter de bloemen staan, zodat hun rood als een zachte waas voor in beeld kwam. Toen vroeg ik ze om elkaar vast te houden, en Sam gaf Bea een kus op het voorhoofd.


Iets verderop omlijstten klimrozen een donkere voordeur, en Sam liet Bea een rondje draaien.

Daarna staken we over naar de Beudekerbrug, de tweede brug over de Leidsegracht, aan de overkant van de Prinsengracht. Daar liepen, praatten en lachten ze gewoon.

De lage zon tegemoet
Tegen kwart voor negen hing de zon laag tussen de bomen langs de gracht. Ik liet mijn camera met ze meebewegen terwijl ze liepen. Zo vervloeien auto’s, fietsen en klinkers tot strepen warm licht, en blijven alleen zij tweeën in beeld.

Bea had een kleine retro videocamera meegenomen, die eruitziet als een oude Super 8. Terwijl Bea filmde, stond Sam met beide handen op de rug en verstopte zo het boeket wilde bloemen. Even later haalde Sam het met een grijns weer tevoorschijn.


Al snel nam Sam de camera over, en ze lachten zo hard dat stilstaan niet meer lukte. Ondertussen liet de zon de randen van de jurk en het pak oplichten.

Ringen, bloemen en één paar oortjes
Hun ringen zijn van goud, elk met een rechthoekige groene steen. In het laatste zonlicht drukten ze hun handpalmen tegen elkaar, en ik kwam dichtbij. Daarna legde ik beide ringen op de rode hanenkam uit het boeket, met een kuif die bijna op fluweel lijkt.



Op een hoek met een oude lantaarnpaal en een bankje haalde Sam een paar oortjes met een snoer tevoorschijn. Met elk één oortje luisterden ze naar een liedje van die eerste reis, terwijl er een rondvaartboot achter hen langs gleed.


Trouwfoto’s onder verlichte bruggen
Vanaf de overkant waren ze piepklein tussen de hoge grachtenpanden met hun puntgevels, en precies zo wilde ik één beeld. Op een avond in juni gaat de zon pas na tienen onder, dus was er ook tijd voor trouwfoto’s in de schemering. Om half tien gloeiden de lampjes langs de bogen van de bruggen al oranje.


Toen kwam ik weer dichtbij. Bea legde een hand met ring op de revers van Sam, en ze leunden wang tegen wang. Tot slot sloeg Sam van achteren beide armen om Bea heen, met een gloeiende brugboog boven het water.



Ieder een eigen portret, dan het laatste beeld
Tegen tienen kreeg ieder van hen een paar minuten alleen. Bea leunde met het boeket op de reling en keek daarna lachend achterom.


Sam stond rustig met de handen in de zakken en liep daarna over de brug op me af.


De laatste van hun trouwfoto’s in juni maakte ik om vijf voor tien: Bea liep weg over de brug en stak het boeket hoog in de lucht.

Gaan jullie binnenkort trouwen en willen jullie ook zo’n avond? Ontdek hoe mijn trouwfotografie in Amsterdam werkt.