Trouwen met twee getuigen, op de laatste dag van oktober
Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 15 november 2026

Polina en Artem wonen al twee jaar in Amsterdam, voor hun werk. Ze wilden klein trouwen, met twee getuigen: hun beste vrienden. Dat werd de laatste dag van oktober. Voor de ceremonie hadden we een uur voor portretten, te beginnen in hun hotelkamer boven de Amstel.
Het jawoord, de ringen en het tekenen bij een trouwambtenaar: daarvoor is de Gemeentehuis fotoshoot van mijn trouwfotografie in Amsterdam. Hun dag begon om kwart voor één, met eerst de portretten.
Een balkon boven de Amstel
Ze hadden voor die dag een kamer in het Doelen Hotel, met hoge ramen naar een balkon. Polina droeg een wit topje zonder bandjes, een doorschijnende rok en een lange zijden sjaal. Artem had een bordeauxrood pak aan. Eerst zaten ze bij het raam aan een rond tafeltje, hand in hand.

Daarna gingen de balkondeuren open. Ze kusten in de deuropening, met de rivier licht achter hen, en proostten met champagne bij de witte balustrade.



Vervolgens kreeg ieder van hen een minuutje alleen bij de balustrade. Toen liep ik naar beneden en stak ik het water over. Vanaf de overkant pasten de hoek en de klokkentoren van het hotel in beeld, met hen tweeën piepklein op hun balkon.



Een korte wandeling naar het jawoord
Om tien over één gingen we te voet op pad. Op een brug trok Artem haar bij de leuning tegen zich aan. Op de volgende brug leunden ze naast een geparkeerde zwarte fiets, met een lange gracht achter hen.


Voor een donkere wand van bladeren trok Polina haar witte jas aan, voor een paar beelden van dichtbij. Artem kuste haar slaap, en ze bleef maar lachen. Zonder jas kwamen haar witte topje en de lange sjaal mooi uit tegen al dat groen.


Langs een kade vol fietsen liepen ze arm in arm, tot Polina naar iets aan de overkant wees en haar rok liet opzwieren.


Onze laatste stop was de oever van de Amstel, met trapgevels aan de overkant. Artem tilde haar op, ze kusten nog één keer, en toen was het tijd om te gaan.


Trouwen met twee getuigen
Om twaalf over twee gingen ze in de trouwzaal op twee witte stoelen zitten. Achter een tafel met witte rozen stond de trouwambtenaar, in een groene toga met een wit kanten jabot en het rode Amsterdamse embleem op haar mouw. Hun getuigen stonden erbij en filmden met hun telefoon: zijn vriend in een beige pak en haar vriendin in bordeauxrood.

Voor het jawoord stonden ze op en hielden ze elkaars handen vast. Bij de eerste kus hield de trouwambtenaar haar map als een scherm voor hen omhoog. De hele zaal lag in een deuk.


Haar vriendin hield het doosje met de ringen vast. Artem schoof de ring om de vinger van Polina, en even later staken ze allebei hun hand omhoog om de ringen te laten zien.


Handtekeningen en gejuich
Ze tekenden naast elkaar aan een lange donkere tafel. Terwijl ze daar zaten, spreidde de trouwambtenaar achter hen haar armen wijd, alsof ze hen allebei wilde omhelzen.

Daarna tekenden ook de getuigen. Toen sprongen de twee vrienden achter de witte stoelen op en staken ze hun handen in de lucht, terwijl Polina en Artem kusten.


Twee getuigen op een rode bank
In een lichte hal vlakbij kropen ze met z’n vieren op een grote rode bank. Het bruidspaar liet de nieuwe ringen zien, en niemand kon zijn lachen inhouden. Als laatste legde ik de twee ringen op een groot groen blad. Zo klein trouwen, met twee getuigen, en toch voelde het helemaal compleet.


Hoe de ceremonie en de papieren werken, lees je in mijn gids over een burgerlijk huwelijk in Amsterdam.
Nog kleiner trouwen? In mijn gids met z’n tweeën trouwen in Amsterdam lees je hoe zo’n dag verloopt.
Plannen jullie ook een kleine ceremonie? Ontdek hoe mijn trouwfotografie in Amsterdam werkt.