Trouwen in het stadhuis van Delft
Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 28 oktober 2026

Marloes en Joost leerden elkaar kennen tijdens hun studie, dus trouwen in Delft voelde voor hen als thuiskomen. Op de laatste dag van mei ging ik met ze mee, van het stadhuis aan de Markt tot een tuinfeest onder de platanen.
Eerst de ceremonie in het oude stadhuis, daarna gejuich op het plein: voor zulke dagen werk ik graag als fotograaf in Delft. Hun dochtertje Fleur was er ook bij, in een wit jurkje met lila bloemetjes.
Blauwe lucht boven de Markt
Ik was er vroeg, om de plek te fotograferen voordat de gasten kwamen. Het stadhuis staat met zijn rode luiken aan de Markt, en aan de overkant stak de toren van de Nieuwe Kerk de diepblauwe lucht in. Binnen stond bij het raam een vitrinekast vol Delfts blauw.



Ondertussen verzamelden de gasten zich op een blauwe loper voor de deur. Even voor tweeën stopte er een donkere auto, en Marloes stapte uit met haar vader. Ik bleef in de schaduw van de deuropening staan. Zo kreeg ik het hele plein om hen heen: de loper, de gasten en recht vooruit de kerktoren.

Trouwen in het stadhuis van Delft
De trouwzaal heeft donkere balken, koperen kroonluchters en oude portretten, met een gouden harp in de hoek. Joost wachtte binnen met Fleur op zijn arm, terwijl Marloes aan de arm van haar vader binnenkwam. Haar sluier was zo lang dat hij ver achter haar over de geblokte vloer sleepte.



Daarna zaten ze naast elkaar en glimlachten naar de trouwambtenaar. Bij de geloften las Marloes de hare voor van een klein velletje papier, en het werd stil in de zaal. Zelf bleef ik aan de zijkant, zodat niets tussen hen in kwam.

Toen kwamen de ringen. Joost schoof die van haar voorzichtig om haar vinger, met de harp vlak achter hen. Na de kus klapte de hele zaal.


Op de terugweg door het gangpad kon Marloes niet meer stoppen met lachen, met haar boeket van witte orchideeën en perzikkleurige rozen in haar hand.

Gejuich voor het stadhuis van Delft
Voordat we naar buiten gingen, maakten we nog een paar rustige portretten bij de kast met Delfts blauw. Met die foto begint dit verhaal. Daarna gingen de deuren open naar de Markt, waar de gasten klaarstonden met gejuich en telefoons. Een paar vrienden kwamen in een kilt, en dat maakte het nog leuker.

Voor de groepsfoto stond iedereen op het plein, terwijl het bruidspaar bovenaan de trap zwaaide. Ik vroeg om één grote zwaai, en de hele bruiloft deed tegelijk mee.

Champagne in de tuin
Het feest ging verder in Central Park, een hotel in de witte villa van landgoed Vreugd en Rust in Voorburg. Op het terras speelde een strijktrio, en op een witte tafel stond een toren van champagneglazen klaar.



Tussen de gasten door nam ik ze even apart. Wang aan wang stonden ze te lachen bij de balustrade, met het boeket tussen hen in.


Toen was de champagnetoren aan de beurt. Samen schonken ze van bovenaf in, tot het schuim over de randen liep. Haar oma keek toe met een eigen glas, en later sneden ze de taart aan. Joost kreeg de eerste hap.



De kinderen hadden hun eigen feestje. Fleur lag schaterend in de armen van haar moeder, en een jongen in een blauw gilet zat aan tafel te tekenen met gekleurde stiften.


Een stil moment op het terras
Aan het eind van de middag speldde Marloes een verse witte roos op de revers van Joost. Bij de balustrade gaf hij haar een kus op haar slaap, met het groene park zacht achter hen.


Het laatste beeld is een rustig beeld: de twee van achteren op het ronde terras, in gesprek met een oudere gast bij de glazen kassen. Zo eindigde een dag trouwen in Delft die voelde als één lange middag met familie.

Gaan jullie trouwen in deze oude stad? Ontdek hoe ik werk als fotograaf in Delft.