Portretten op NDSM met een racket en een koffer
Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 1 november 2026

Arjuns portretten op NDSM begonnen bij een graffitimuur met de woorden NEVER DIES. Ze eindigden met een zijplank op een beschilderd betonblok. Daartussen liet Arjun me zijn hele week zien: zijn laptop, zijn tennisracket, een koffer en zijn auto.
Arjun komt uit India en begeleidt teams in heel Europa. Voor zijn website en profiel wilde hij nieuwe foto’s, maar een kantoor voelde te stijf. Daarom spraken we af op de oude scheepswerf in Amsterdam-Noord. Ook dat kan bij mijn portretfotoshoots in Amsterdam.
Graffiti op NDSM
Vroeger was de NDSM-werf een echte scheepswerf. Nu vind je er ateliers, cafés en veel straatkunst. Omdat de graffiti steeds verandert, lijken geen twee portretten op NDSM op elkaar.
Om twintig over twaalf stonden we bij een lange muur vol graffiti. Arjun droeg een grijze muts, een camelkleurige jas en een zwarte coltrui. Hij ging precies boven de woorden NEVER DIES zitten en moest binnen een minuut al lachen om zijn eigen zenuwen. Toen ging de muts af, en kwam zijn zilvergrijze haar tevoorschijn.


Daarna verruilde hij de jas voor een crèmekleurig colbert. Tegen een paal vol stickers stond een oude fiets, dus vroeg ik hem te wijzen naar wat hem opviel. Een paar stappen verder stonden blauwe en rode graffiti en roestige buizen om hem heen als een decor.


Koffie bij een oude treinwagon
Even voor enen vonden we een oude blauwe treinwagon, met een verweerde houten tafel ervoor. Arjun ging zitten met zijn telefoon en een gele reisbeker, in een zwarte trui met gouden randen aan kraag en mouwen. Later ging de trui uit, maar de gele beker bleef in elk beeld.


Voor een warboel van kale takken vroeg ik wat hij zo leuk vindt aan zijn werk. Zijn handen gaven al antwoord voordat hij iets zei: een hand op zijn hart, een saluut, een V-teken.



Een auto, een racket en een koffer
Na enen liepen we naar zijn auto, een donkergrijze hatchback. Arjun trok een zwart bomberjack aan en zette een zonnebril met oranje glazen op. Toen draaide hij het raampje open en zwaaide, alsof hij op vakantie ging.

In de kofferbak lag een geel-zwarte tennistas. Hij speelt elke zaterdagochtend, dus moest het racket mee op de foto. Toen hij het omhooghield, schoot hij in de lach. Dat werd mijn favoriete beeld van de dag.


Daarna haalde hij een felgele koffer uit de auto, want hij reist bijna elke week. Achter hem stond de rode Faralda-kraan, een oude kraan van de werf die nu een hotel is. Tot slot ging hij tegen de auto zitten, met de koffer naast zich, en keek recht in de lens.



Een laptop en een steegje in zwart-wit
Terug bij de blauwe wagon kwam de laptop op tafel, vol stickers van zijn teams. In een donkerblauw colbert met gilet typte hij, legde hij iets uit en balde hij één keer een vuistje. Daarna ging hij in het gras zitten, met de laptop op zijn knieën.


Vlakbij loopt een steegje met klinkers langs een donkere geribbelde wand, met Pllek aan het eind. Hier koos ik voor zwart-wit, want de wand, de stenen en zijn colbert hadden geen kleur nodig. Met een stalen fles in zijn hand liep hij op me af en lachte om iets wat ik zei.


De laatste portretten op NDSM
Om af te sluiten ging Arjun in kleermakerszit op een beschilderd betonblok zitten en deed hij even zijn ogen dicht. Na bijna twee uur praten was dat het stilste beeld van de dag.

Daarna klom hij op een ander beschilderd blok, deed een zijplank en grijnsde breed, alsof de portretten op NDSM al die tijd een training waren geweest. Het was precies twee uur.

Benieuwd wat een solo fotoshoot voor jou kan zijn? Mijn ideeën voor een solo fotoshoot gaan van een rechtbank in Den Haag tot een treurwilg in Leiden.
Wil je portretten die laten zien wat jouw week vult? Ontdek hoe mijn portretfotoshoots in Amsterdam werken.