VERHAAL | HAARLEM

November in Haarlem, op gele regenlaarzen

Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 28 oktober 2026

Ouders en hun peuter op gele regenlaarzen knuffelen bij de reling van de Gravestenenbrug in Haarlem, met het Spaarne erachter

Thuis in Zuid-Afrika begint in november de zomer. Dit gezin ruilde die in voor november in Haarlem, en dochter Mia van twee kwam goed voorbereid: op knalgele regenlaarzen.

We zagen elkaar op de vijftiende: november in Haarlem, onder een witte lucht en tussen kale bomen. Zulk licht houdt kleuren zacht en egaal, dus Mia’s laarzen sprongen eruit tegen elke bakstenen muur. Zulke kleine wandelingen vormen het hart van mijn fotoshoots in Haarlem.

Een stille gracht in november

We begonnen aan een rustige gracht met puntgevels en kleine bootjes. Mia zat bij haar moeder op de arm, met een knuffeltje onder haar kin.

Moeder met hun peuter op gele regenlaarzen op de arm, de vader buigt naar ze toe, aan een gracht met puntgevels in Haarlem in november

Al snel ging ze over naar haar vader en leunde ze achterover in zijn armen om naar haar moeder te lachen, de gele laarzen in de lucht.

Vader lacht terwijl zijn dochtertje in een bloemenjurk achteroverleunt in zijn armen, gele laarzen in de lucht, moeder lacht mee

Daarna gooide hij haar de lucht in, terwijl haar moeder met haar handen klaarstond. Een tijdje hadden we de gracht bijna voor ons alleen.

Vader gooit zijn dochter de lucht in bij een stille gracht met kale bomen en geparkeerde auto's, terwijl haar moeder toekijkt — Een stille gracht, 14.27 uur

Langs de huizen liepen we verder, met Mia tussen haar ouders in. Om de paar stappen zwaaiden ze haar van de grond, langs een trapgevel en even later langs een felgeel huis.

Ouders zwaaien hun peuter aan haar handen tussen zich in langs een gracht in Haarlem, met een trapgevel en een wit gebouw erachter

Over de klinkers lopen moeder en vader met hun dochter op gele regenlaarzen langs een geel huis en bakstenen gevels

Een oranje muur en een zwarte deur

Om de hoek hield een oranjerood huis met zwarte dubbele deuren ons tegen. Mia danste naar haar moeder toe, die op haar hurken op de klinkers zat. Daarna stapte ze helemaal alleen langs de zwarte voordeur.

Peuter danst naar haar gehurkte moeder toe voor zwarte dubbele deuren in een oranjerode muur, op klinkers in visgraatverband

Meisje in een bloemenjurk en gele regenlaarzen loopt langs een zwarte deur in een oranje muur, met zwaaiende armpjes

Toen gaven ze elkaar met z’n drieën een hand voor de deuren, met Mia in het midden. Tegen die muur leken de gele laarzen bijna te fel om echt te zijn.

Gezin houdt elkaars handen vast voor de zwarte dubbele deuren van een oranjerood huis in Haarlem, met de peuter in het midden

Langs Teylers naar de Gravestenenbrug

Aan het Spaarne rende Mia met haar moeder over de kade, lachend bij elke stap.

Moeder rent over de kade van het Spaarne met haar lachende dochtertje aan de hand, met boten en gevels erachter

We liepen langs het Teylers Museum, het oudste museum van Nederland, met zijn beelden hoog op het dak. Vanaf de arm van haar moeder wees Mia liever naar het water.

Gezin op de kade aan het Spaarne voor het Teylers Museum in Haarlem, de peuter wijst vanaf moeders arm naar het water — Het Teylers Museum aan het Spaarne, 14.40 uur

Even verderop ligt de Gravestenenbrug, een witte ophaalbrug over het water, met een hoge trapgevel erachter. Bij de reling wees Mia vanaf de arm van haar vader ergens naar. Daarna stonden ze met z’n drieën dicht tegen elkaar bij de reling, vlak naast het naambord van de brug. Met die knuffel begint dit verhaal.

Witte ophaalbrug, de Gravestenenbrug, met roodbruine leuningen, een hoge trapgevel erachter en het gezin op de brug in november

Lachende vader met zijn dochter op gele regenlaarzen bij de reling van de brug, terwijl zij vooruit wijst en het water erachter ligt

Haar moeder ging bij de reling op haar hurken zitten, en Mia rende recht in haar armen. Een minuut later legde ze haar hoofd op de schouder van haar moeder en deed ze even haar ogen dicht.

Peuter slaat haar armpjes om haar gehurkte moeder voor een kus bij de reling, met één gele laars omhoog

Meisje legt haar hoofd met gesloten ogen op de schouder van haar moeder in een roestbruine gebreide jurk, met het water erachter

Samen staken we de brug over, met Mia zwaaiend tussen haar ouders boven de klinkers.

Van de witte ophaalbrug lopen de ouders met hun zwaaiende peuter tussen zich in, met een hoge trapgevel in Haarlem erachter

Een stil hofje in Haarlem

We eindigden in Teylers Hofje, een van de oude hofjes van de stad. Daar blijft het zelfs op een drukke dag rustig. Het gezin ging op een groen bankje zitten voor de lage bakstenen huisjes. Boven de daken zie je de witte toren van de Bakenesserkerk. Mia klom tussen haar ouders op de bank, en toen begon het lachen opnieuw.

Lachend zit het gezin op een donkergroen bankje in Teylers Hofje in Haarlem, met lage bakstenen huisjes en de toren van de Bakenesserkerk

Dat was ons laatste beeld van november in Haarlem, om vijf over drie: Mia staand op de bank tussen haar ouders, nog steeds lachend.

Op een bankje in een stil hofje staat de peuter tussen haar lachende ouders, met bakstenen huisjes en klimplanten erachter — Teylers Hofje, vijf over drie

Benieuwd naar meer plekken zoals deze? In mijn overzicht van fotoplekken in Haarlem staan ze bij elkaar.

Kom je naar Haarlem, in welk seizoen dan ook? Ontdek hoe mijn fotoshoots in Haarlem werken.