Headshots bij bewolkt weer in augustus
Door Aleksandria Rudenko | Bijgewerkt op 6 november 2026

Florian was voor een nieuwe baan vanuit Duitsland naar Amsterdam verhuisd. Op de teampagina van zijn werk stond nog een grijs rondje waar zijn foto hoorde. Begin augustus maakten we daarom zijn headshots bij bewolkt weer, langs de grachten.
De foto’s waren voor zijn werk: die teampagina, zijn LinkedIn-profiel en af en toe een persbericht. Precies daarvoor is de Headshot fotoshoot bedoeld, een van de shoots binnen mijn bedrijfsfotografie in Amsterdam.
Een melkglazen raam als achtergrond
Eerst stopten we bij een grachtenpand met één hoog raam van matglas. Achter hem gloeide het zacht grijsgroen, met alleen een vage weerspiegeling van de bomen aan de overkant. Florian droeg een zwarte gebreide trui, een crèmekleurige cargobroek en witte sneakers. Hij leunde op de vensterbank alsof het zijn eigen raam was.



Daarna kwam ik dichterbij. Armen over elkaar, een rustige blik in de lens: meer heeft een profielfoto eigenlijk niet nodig, omdat het effen glas alle aandacht bij zijn gezicht houdt.
Headshots bij bewolkt weer
De zon kwam die dag niet door. ‘s Ochtends had Florian me nog een berichtje gestuurd: moesten we niet op de zon wachten? Dat was niet nodig. Headshots bij bewolkt weer maak ik gewoon met het licht van die dag, en dat bleef het hele uur zacht en egaal.


Naast datzelfde raam had het hoekpand ronde stenen treden en een zwarte ijzeren leuning met een krul aan het eind. Hij ging zitten, vouwde zijn handen en keek naar de fietsers. Toen hij opkeek, recht in de lens, had ik de foto waarmee dit verhaal begint. Om de hoek stond een oude trapleuning met ijzeren krullen, precies op de goede hoogte om op te leunen.


Daarna kwamen we langs donkerblauwe pakhuisdeuren, met een rode deur en een rood luik ernaast. Florian stak een hand in zijn zak en stond even stil. Tussen al die kleur hield zijn zwarte trui de foto rustig.
De trui gaat uit
Halverwege het uur werd het warm en benauwd, dus ging de trui uit. Daaronder droeg hij een effen zwart T-shirt. We liepen verder naar het water, naar een brug op de hoek van de Leidsegracht.

Op die brug liep hij voor me uit en keek hij over zijn schouder achterom. Achter hem stonden hoge bakstenen huizen met witte ramen, met op de hoek een klein restaurant.


Langs de gracht hingen de bomen laag boven het water, en aan de overkant lag een rondvaartboot. Florian liep op me af, bleef staan bij de reling en keek omhoog naar de bladeren. Juist zulke tussenmomenten worden vaak de meest natuurlijke foto’s.



Ondertussen vroeg ik naar zijn eerste maanden in de stad. Hij lachte, legde een hand op de reling en vertelde over fietsen, regen en de bakker in zijn straat.
Een grijs T-shirt bij bewolkt weer
Voor het laatste deel trok hij een tweede T-shirt aan, antracietgrijs en iets zachter van stof. In een smal straatje vol klimop en fietsen liep hij recht op de camera af. Daarna stopten we bij een muur van zwart geverfde baksteen, voor de laatste foto’s van heel dichtbij.


Die lach tegen de zwarte baksteen staat nu op de teampagina van zijn werk, op de plek van dat grijze rondje. Het grijze wolkendek gaf die foto hetzelfde zachte licht als alle andere.
Benieuwd wat je zelf het best kunt aantrekken? Deze ideeën over kleding voor een headshot komen uit echte shoots zoals deze.
Ook headshots nodig voor je werk, bij bewolkt weer of in de zon? Ontdek hoe mijn bedrijfsfotografie in Amsterdam werkt.