Een gezinswandeling in augustus, hand in hand
Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 15 november 2026

Een gezinswandeling in augustus: meer wilden Gabe en Marisol niet van hun week in Amsterdam. Met z’n vieren, zonder haast. Hun zoons Isaac en Elijah waren twaalf en tien, oud genoeg voor een eigen mening over de camera. Daarom maakten we vooraf een deal: veel lopen, weinig stilstaan.
Zo zien mijn familiefotoshoots in Amsterdam er vaak uit met oudere kinderen. Ik kies de plekken en begeleid het uur, de ouders doen mee, en de jongens mogen tussendoor lekker jongens zijn.
Onder de bomen rond het middaguur
We zagen elkaar om zeven over twaalf onder de grote bomen aan de gracht. Gabe droeg een crèmekleurig gebreid shirt en Marisol een lange witte jurk, de jongens kwamen in twee tinten blauw. De zon stond hoog, dus zette ik ze in de schaduw van de bladeren.

Een paar minuten later vonden de jongens een stenen blok op de kinderkopjes naast een bakstenen brug. Ze gingen er uit zichzelf op zitten, en Isaac sloeg een arm om zijn broer. Ondertussen bleef ik boven op straat, zodat ik ze van bovenaf zag, met een witte boot onder de boog.


Twee stoepjes en twee kussen
Om twintig over twaalf kropen ze samen op een stoep bij een groene deur. Op mijn teken kusten de jongens tegelijk allebei een wang van hun moeder. Gabe moest erachter zo lachen dat zijn schouders schudden.


Om half één gingen we naar een crèmekleurig huis met glas-in-lood boven de donkere voordeur. De jongens hingen over de ijzeren leuning, Marisol sloeg een arm om Elijah, en Gabe boog zich van achteren naar voren.


Vanaf de overkant stonden ze piepklein op de kade, onder een grijsgroen en een bruin grachtenpand. Precies op tijd voer er een oranje sloep voorbij.

Een gezinswandeling in augustus door een rustige straat
Even na half één liepen we een stille straat in, en ik vroeg ze om hand in hand naar me toe te lopen. Lachen hoefde niet. De jongens kibbelden over het tempo, en dat was precies goed. Zo eenvoudig kan een gezinswandeling in augustus zijn.

Op een zonnige hoek van de Leidsegracht, met regenboogvlaggen in de straat, stonden ze met z’n vieren rug aan rug in een rij. Daarna kwam de ketting: Gabe pakte de hand van Marisol, zij die van Isaac, en Isaac die van Elijah. Zo staken ze de straat over, en dat werd het beeld bovenaan dit verhaal.


Tien minuten voor papa en mama
Om tien voor één namen de jongens even pauze, en hadden Gabe en Marisol een paar minuten voor zichzelf. Eerst stonden ze dicht tegen elkaar voor een donkere muur en keken ze me recht aan. Daarna leunden ze tegen elkaar voor een donker huis met witte kozijnen.


Aan de gracht sloeg Marisol haar armen om Gabe heen, met een lage brug en een paar bootjes achter hen. Toen staken we over naar een oude lantaarn, waar ze haar handen om de zijne vouwde en ze allebei moesten lachen.


De jongens sluiten onze gezinswandeling af
Het laatste stoepje was voor de jongens. Om vier voor één gingen ze op de versleten treden zitten, voor een donkere dubbele deur. Heel even keken ze bijna serieus.


Toen vroeg ik Elijah hoe zijn broer echt is. Hij keek Isaac lang van opzij aan, en allebei barstten ze in lachen uit. Als laatste vroeg ik om hun gekste gezicht, en dat hoefde ik geen twee keer te vragen.

Om één uur zat onze gezinswandeling in augustus erop, en gingen de jongens op zoek naar pannenkoeken. Hun ouders liepen er hand in hand achteraan.

Benieuwd wat je aantrekt voor een wandeling als deze? Mijn gids over kleding voor gezinsfoto’s laat kleuren uit echte shoots zien.
Zelf op pad met het gezin en oudere kinderen? Ontdek hoe mijn familiefotoshoots in Amsterdam werken.