VERHAAL | DELFT

Drie generaties in Delft, bij de Nieuwe Kerk

Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 28 oktober 2026

Drie generaties van één familie samen in een smalle straat in Delft, met aan het eind de hoge toren van de Nieuwe Kerk

Voor haar 75e verjaardag wenste Els maar één ding: een foto van drie generaties in Delft, eindelijk allemaal samen. Op een middag in oktober stonden ze dus met z’n achten achter de Nieuwe Kerk, van opa Henk tot kleine Mees in zijn roestbruine tuinbroek.

Hun twee volwassen kinderen kwamen met hun partners, en Evi van tien had vooral zin om te spelen. Met oude steegjes, bruggetjes en overal die kerktoren was het een makkelijke middag voor mij als fotograaf in Delft.

Drie generaties aan het Vrouwenregt

We begonnen op een rood bankje aan het water, vlak achter de hoge gotische ramen van de Nieuwe Kerk. Henk en Els zaten in het midden met Mees tussen hen in, en de rest kwam er dicht omheen staan. Daarna liepen we het witte bruggetje naast de kerk op, en zwaaiden ze alle acht tegelijk.

Drie generaties op een rood bankje aan het water in Delft, met de hoge gotische ramen van de Nieuwe Kerk erachter

Drie generaties zwaaien vanaf het witte hek van een klein boogbruggetje in Delft, met oude puntgevels erachter

Op een tweede brug vlakbij kleurden de bomen net geel. Ik vroeg iedereen om dicht tegen elkaar aan te kruipen, en het lachen kwam vanzelf.

Drie generaties lachen dicht bij elkaar op een brug over een gracht in Delft, met geel kleurende bomen en bakstenen huizen — Een brug over de gracht bij de Nieuwe Kerk, half vier

Verstoppertje in de steegjes

Vandaar liepen we de stille steegjes achter de kerk in. Henk en Els namen Mees tussen zich in, aan elke hand één, terwijl zijn moeder erachteraan kwam. Een paar stappen verder wandelde de hele familie door een steegje vol rode deuren en planten in potten.

Drie generaties op stap in Delft: opa en oma lopen met hun kleinzoon aan de hand, zijn moeder lachend erachter

Drie generaties wandelen door een smal steegje in Delft met rode deuren en planten in potten, met een kerkraam aan het eind

Evi had ondertussen een hangende bak met roze geraniums ontdekt. Ze ging er precies onder staan, tot de bloemen haar gezicht bijna helemaal verstopten. Even later hurkte ze op een stoep en trok ze haar neefje in een knuffel, met de kerktoren hoog achter hen.

Meisje in een blauwe jumpsuit verstopt haar gezicht achter een hangende bak met roze geraniums, tegen een grijsblauwe gevel

Meisje zit gehurkt op een stoep en knuffelt haar neefje in een roestbruine tuinbroek, met de toren van de Nieuwe Kerk erachter — De toren van de Nieuwe Kerk, twintig voor vier

Deze stille steegjes achter de kerk horen bij mijn favoriete fotoplekken in Delft.

Portretten van drie generaties

Toen kwam mijn favoriete deel: een portret van ieder van hen, alle acht. Een smalle straat met de kerktoren aan het eind gaf ons het eerste beeld van dit verhaal. Vlakbij liet een donkergroene houten wand elk gezicht mooi uitkomen.

Opa in een donkerblauwe polo met een ronde bril staat glimlachend met zijn handen in zijn zakken voor een donkergroene wand

Vrouw in een jurk met bloemen en een hanger om haar hals slaat haar armen over elkaar en lacht breed voor een donkere wand

Vrouw met kort haar in een crèmekleurige kabeltrui, met de armen over elkaar en een warme lach voor een donkergroene wand

Henk hield zijn handen in zijn zakken, terwijl de twee moeders hun armen over elkaar sloegen en tussendoor moesten lachen. Evi poseerde met haar handen in haar zij, als een echt model. En Mees? Die was druk met iets lekkers en lachte gewoon naar me.

Meisje met lang haar poseert met haar handen in haar zij in een smalle straat met oude huizen, de kerktoren wazig erachter

Peuter in een roestbruine ribfluwelen tuinbroek lacht met iets lekkers in zijn handen op de klinkers, de Nieuwe Kerk erachter

Als laatste stonden de twee vaders voor de donkere wand, de een met een brede grijns, de ander rustig met de armen over elkaar.

Man met baard in een saliegroene trui en een overhemd met kraag lacht breed, met zijn handen in zijn zakken voor een donkere wand

Man met baard en bril in een donker gespikkeld overhemd staat rustig met zijn armen over elkaar voor een donkergroene wand

Het laatste lachje is voor Els

Het laatste portret was dat van Els zelf. Ze lachte en stak één hand op, alsof ze wilde zeggen: zo is het wel genoeg. Zo eindigde een middag met drie generaties in Delft, en kwam haar verjaardagswens uit.

Oma met wit haar en een ronde bril lacht en steekt één hand op, in haar blauwe gebreide spencer voor een donkere wand — De donkergroene wand, 16.13 uur

Wil je ook de hele familie eens bij elkaar brengen? Ontdek hoe ik werk als fotograaf in Delft.