Een rode jurk en een babybuik in Leiden

Lucía en Mateo verhuisden twee jaar geleden van Mexico naar Leiden, en in augustus telden ze de weken af tot hun eerste kindje. Ze wilden deze zomer vasthouden zoals hij voelde: haar babybuik in de oude straatjes van Leiden, en zij nog even met z’n tweeën.

Zij koos een roestrode jurk, ik zette een korte route uit langs de straatjes en pleintjes rond de Pieterskerk. Zo plan ik een sessie graag als fotograaf in Leiden: een paar stille plekjes dicht bij elkaar, zodat niemand ver hoeft te lopen.

Warme ramen in een straatje met keien

We begonnen even voor half één in een straatje met keien, onder een hangmand met rode bloemen. Aan één kant staat een lang bakstenen gebouw met hoge ramen, warm verlicht door de lampen binnen. Daar kuste Mateo haar slaap, en daarna gingen ze op een houten bank onder de ramen zitten. Hij maakte haar aan het lachen, want dat blijft de makkelijkste manier om te ontspannen voor de camera.

Een babybuik voor een rode deur

Om de hoek staat een stenen gevel met hoge kerkramen en een diep rode deur onder een gebeeldhouwd gezicht. Het rood van haar jurk en dat van de deur vielen bijna samen. Daarom liet ik ze dicht bij elkaar staan, en samen vormden ze met hun handen een hartje om haar buik.

Toen kuste Mateo haar voorhoofd en sloot zij haar ogen. Ik wachtte iets langer dan normaal voordat ik bewoog, want zulke kleine momenten komen vaak net na de pose.

Een ander shirt en een bankje in de schaduw

Halverwege ruilde Mateo zijn grijze T-shirt voor een taupe polo, en liepen we verder door een smal straatje met lantaarns en planten in potten. Naast elkaar kwamen ze op me af. Daarna leunden ze tegen een lichte deur met een boog, terwijl Lucía lachte om iets wat hij fluisterde.

Op het plein bij de Pieterskerk geeft een brede boom diepe schaduw boven een rond houten bankje. Zo kon Lucía even zitten, en had ik zacht, egaal licht op hun gezichten. Ze legde haar hoofd op Mateo’s schouder en glimlachte.

Een paar stappen verder lag een zonnig plein vol terrassen. Mateo stond naast Lucía, en hun handen vonden elkaar op haar buik, terwijl hij naar haar keek in plaats van naar mij.

Een hartje op de babybuik

We eindigden bij een oude muur van rode baksteen op een stenen voet, warm van de zon. Eerst stonden ze naast elkaar en lachten ze meer dan dat ze poseerden. Daarna kwam ik dichtbij voor het detail dat ik voor het laatst had bewaard: hun handen samen in een hartje op de roestrode jurk, met zijn horloge en haar ring in beeld.

Als laatste stond Lucía alleen tegen de stenen, met één hand in de zak van haar jurk, en keek ze me recht aan. Dat beeld is van haar. Om elf over één zat ons uur rond haar babybuik in Leiden erop. Later kunnen ze hun kind laten zien waar ze op hem of haar wachtten.

Wil je deze straatjes ook eens zien? In mijn gids met fotoplekken in Leiden vind je ze terug.

Zelf in verwachting en zin in zo’n zomerse wandeling? Ontdek hoe ik werk als fotograaf in Leiden.