VERHAAL | AMSTERDAM

Vier dochters en een afscheid van Amsterdam

Door Aleksandria Rudenko | Bijgewerkt op 2 november 2026

Gezin van zes dicht tegen elkaar op een houten bankje in Amsterdam, de vader met twee meisjes in zijn armen en de moeder met de peuter

Na ruim vijf jaar in Amsterdam gingen Yuki en Kenji met hun vier dochters terug naar Japan. Op een middag in januari, een paar weken voor de verhuizing, liepen we samen langs de grachten: hun afscheid van Amsterdam.

Ze komen oorspronkelijk uit Kyoto, maar voor de meisjes, van peuter tot een jaar of acht, voelden deze bruggen gewoon als thuis. Zoals bij al mijn familiefotoshoots in Amsterdam bleven we in één pittoreske buurt. Ik koos de plekken en leidde het uur, samen met Yuki en Kenji. Niemand hoefde iets voor te bereiden.

Zachte truien voor een afscheid van Amsterdam

Voor hun afscheid van Amsterdam kwamen ze in gebreide truien in crème, wit en zachtroze. Kenji droeg een taupe trui met een spijkerbroek en bruine laarzen, Yuki een witte trui met ruitpatroon en camelkleurige laarzen. De twee oudste meisjes droegen kabeltruien met spijkerrokjes en leggings. Hun zusje had een pluizig wit vestje aan, de jongste een roze trui met een spijkerbroek. In de grachtengordel waren de bomen kaal en de lucht grijs, dus vielen die zachte kleuren mooi op. We begonnen op een brug, met z’n zessen op een rij en hand in hand, met de gracht achter hen.

Afscheid van de stad: ouders en vier dochters hand in hand op een rij op een grachtenbrug, met kale bomen langs het water — Een lange gracht achter de brug, kale bomen in januari

Daarna liepen ze naar me toe, de meisjes hand in hand en Kenji een stapje voorop.

Moeder en vier meisjes in zachte truien lopen hand in hand over een brug naar de camera, met de vader wazig vooraan

Met z’n zessen op een rij

Voor sommige foto’s stuur ik even bij. Ik vroeg ze om met z’n zessen hand in hand in één lange rij langs de brugleuning te lopen, met de jongste in het midden. Kenji sloot de rij, en Yuki hield de kleintjes in beweging. Na twee pogingen en veel gegiechel stond het erop, en daarna mochten de meisjes weer vrij rondlopen.

Met z'n zessen hand in hand in één lange rij langs een brugleuning, met boten en hoge grachtenpanden aan de overkant — Langs de leuning van een grachtenbrug, grijs winterlicht

Op de terugweg liepen ze nog steeds lachend naar me toe, Kenji met de jongste aan de hand.

Lachend gezin wandelt hand in hand over een bakstenen brug, de vader met de peuter aan de hand, onder kale winterbomen

Vier zussen en een koekje tussendoor

Meestal speelden de meisjes gewoon. Ze leunden tegen het hek, fluisterden en hielden om de beurt de handjes van hun kleine zusje vast. Hun ouders bleven dichtbij, deden mee en hielpen even als een foto iedereen tegelijk nodig had.

Vier zusjes bij een hek aan de gracht, de twee oudsten met de handjes van de peuter vast, het derde meisje in een pluizig wit vestje

Toen had de jongste er even genoeg van, en sloeg een grote zus haar armen om haar heen. Het is een van mijn favoriete beelden van die middag: drie stralende gezichten en één klein protest.

Drie lachende zussen aan een Amsterdamse gracht, terwijl de peuter vooraan pruilt in de armen van een van hen

Kenji had de oplossing in zijn zak: koekjes. Een minuut later zat iedereen te knabbelen, en zat de jongste weer tevreden op zijn arm.

Vier zussen dicht op elkaar op een brug, één knabbelt op een koekje en een ander tilt de peuter, met oude gevels erachter

Vader met zijn jongste op de arm die aan een koekje knabbelt, drie dochters met koekjes voor hem en een bakstenen huis met ronde ramen

Even bij Yuki op de arm

Daarna had Yuki met elk van haar meisjes een eigen moment. Bij het hek langs het water tilde ze er één op haar heup, terwijl een jonger zusje lachend in de hoek van het beeld opdook. Even later droeg ze een ander meisje in haar armen, en schoten ze allebei in de lach.

Moeder tilt bij een Amsterdamse gracht een dochter op haar heup, allebei stralend, terwijl een zusje lachend vanuit de hoek van het beeld kijkt

Moeder in een witte trui met ruitpatroon draagt een lachende dochter in haar armen, zwarte laarsjes in de lucht, bij het water in de winter

Op mama’s arm keek de jongste me heel ernstig aan. Haar grote zus maakte ondertussen samen met Yuki een hartje, vinger tegen vinger.

Moeder lacht, met haar peuter in een dikke roze trui op de arm, voor wazige grachtenpanden op de achtergrond

Moeder en dochter maken samen een hartje met hun vingers bij een hek aan een Amsterdamse gracht, met een koepeltoren in de verte

Afscheid van de grachten

Aan het eind vonden we een houten bankje aan het water. Op hun eerste avond in Amsterdam, vertelde Kenji, hadden ze op net zo’n bankje gezeten. Een paar seconden zaten ze er met z’n zessen dicht tegen elkaar op, en met die foto begint dit verhaal.

Daarna nog één keer op een brug, Kenji met een dochter op zijn arm en Yuki met de jongste.

Gezin van zes bij een brugleuning in Amsterdam, beide ouders met een dochter op de arm, met een boogbrug en een kerktoren erachter

Toen deed ik een flinke stap terug. Op dat brede beeld staan ze klein op een boogbrug, Kenji zwaait, en om hen heen rijzen de grachtenpanden hoog op.

Brede blik op een boogbrug met lampjes langs de boog, het gezin klein bij de leuning tijdens hun afscheid van de grachten — Een boogbrug in de grachtengordel, een middag in januari

Benieuwd hoe gezinnen hun kleuren op elkaar afstemmen? Je vindt mijn ideeën bij kleding voor gezinsfoto’s.

Neem je binnenkort zelf afscheid van Amsterdam? Ontdek hoe mijn familiefotoshoots in Amsterdam werken.