Een verrassingsaanzoek in de Hortus Botanicus
Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 1 november 2026

Maya heeft thuis een hele vensterbank vol cactussen. Voor zijn aanzoek, eind februari, koos Ravi daarom de kassen van de oude botanische tuin van Amsterdam. Zijn aanzoek in de Hortus deed hij in de Woestijnkas, tussen cactussen die nog groter zijn dan hij.
Zo’n verrassing is één van de manieren waarop mijn koppelfotoshoots in Amsterdam kunnen beginnen. Ravi boekte online, en Maya wist van niets.
Tien stille minuten in de Woestijnkas
Om tien voor één was het nog stil in de Woestijnkas van de Hortus Botanicus. Achter hoge zuilcactussen stond een roestrode muur, en een pad van licht zand boog ernaartoe. Voor zijn aanzoek in de Hortus had Ravi mijn kaart, met precies deze plek erop. Zelf ging ik achter een grote cactus staan, als een gewone bezoeker.

Door het glas achter de vijgcactussen zag ik grachtenpanden onder een witte lucht. Binnen leek het wel een ander werelddeel.

Op één knie tussen de cactussen
Om één uur liepen ze binnen, en Ravi zocht mijn blik. Voor de rode muur ging hij op één knie. Nog voor de ring om haar vinger zat, boog Maya zich voorover en sloeg ze haar armen om hem heen. Dus stond hij weer op, ze lachten allebei, en toen knielde hij nog een keer om de ring om haar vinger te schuiven.


Al die tijd bleef ik op afstand, met de cactussen als een gordijn tussen ons in. Pas toen Maya zich met een hand voor haar mond naar mij omdraaide, kwam ik tevoorschijn.

Een ring op een vetplant
Terwijl ze op adem kwamen, leende ik de ring even. Langs het pad groeide een lichtgroene vetplant, en het hart van de plant hield de gouden ring vast als een klein kommetje. In de kas vond ik nog meer details: een agave met scherpe punten en een groepje ronde bolcactussen.



Daarna gingen we terug naar de rode muur, voor portretten van dichtbij. Maya hield Ravi’s gezicht in haar handen en gaf hem een kus op zijn wang. Op elk beeld zie je de nieuwe ring. Tot slot ging hij op de gebogen rand zitten, met Maya naast zich.



Kale bomen in de tuin van de Hortus
Op weg naar buiten koos ik een langere sluitertijd terwijl ze langsliepen. Zo werden de planten groene strepen om hen heen. In de tuin waren de bomen eind februari nog kaal. Hun kromme takken hingen over de paden, en de twee liepen gewoon wat rond en hielden elkaar vast.



Iets verderop ligt een oude ijzeren voetbrug over de vijver van de tuin. Halverwege stopten ze voor een kus. Ik bleef op de oever staan, zodat de brug en de kale bomen het beeld vullen.

Om op te warmen gingen we de Palmenkas in. De jassen gingen uit, en onder de glazen koepel tilde Ravi haar op. Tussen de palmen kwam ik daarna dichtbij. Haar hand lag op zijn schouder, met de ring op zijn crèmekleurige trui.



Afscheid van de Hortus in zwart-wit
De laatste tien minuten liepen we langs een bakstenen kas met hoge ramen. De grijze lucht en de kale tuin vroegen erom, dus zette ik mijn camera op zwart-wit. Bij de ramen vroeg ik ze om dicht tegen elkaar aan te staan.


Op het laatste beeld leunen ze met hun hoofden tegen elkaar en lachen ze recht in de lens. Iets meer dan een uur eerder liep Maya nog nietsvermoedend de tuin in.

Nog op zoek naar een mooie plek? In mijn gids lees je waar je in Amsterdam een aanzoek kunt doen.
Zelf een verrassing plannen? Ontdek hoe mijn koppelfotoshoots in Amsterdam werken.