Een fotoshoot met kleine kinderen: wat echt helpt
Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 1 november 2026
Wat helpt het meest bij een fotoshoot met kinderen? Eerst spelen, een plek waar iets te doen is en een lievelingsknuffel. Daarnaast ruimte om te rennen, en ouders die meedoen en een handje helpen als het even nodig is. Kleine kinderen zijn op hun mooist als ze de camera vergeten. Daarom plan ik het uur rond spelen, met hier en daar een korte pose.
Deze gids is gebaseerd op drie shoots in de Amsterdamse grachtengordel. Een peuter speelde op het Amstelveld, met een broertje of zusje op komst. Twee zusjes namen hun knuffels mee naar de Reguliersgracht, en twee broertjes liepen langs de Leidsegracht. Alle foto’s hieronder komen uit die uren. Zo werken ook mijn familiefotoshoots in Amsterdam: ik kies de route en help jullie het hele uur. Niemand hoeft iets voor te bereiden.
In het kort
- Hoe lang
- Met jonge kinderen is een uur meestal ruim genoeg
- Vanaf welke leeftijd
- Vanaf ongeveer een jaar (geen newbornshoots)
- Wanneer
- Als ze uitgerust zijn en gegeten hebben, niet vlak voor een slaapje
- Meenemen
- Niets verplicht; een knuffel of iets lekkers is welkom
- Jullie rol
- Meedoen, meespelen en even helpen als een foto een paar rustige seconden nodig heeft
- Waar
- Eén buurt met ruimte om te spelen: een plein, een brug, een stoep
Hoe begint het uur?
Met spelen, meteen. Op het Amstelveld is mijn eerste beeld van tien over acht ‘s avonds. Daarop zwaaien de ouders hun peuter al over de lage stenen blokken. Na dat spelletje was hij mij helemaal vergeten. In augustus begon ik op een bankje aan de gracht ook met een spelletje. De ouders kusten elkaar en hielden een hand voor de ogen van hun dochters, die er dwars doorheen giechelden.
Poseren komt later, als het al komt. Een lach naar de camera lukt het best als de kinderen eerst hebben bewogen, gelachen en aan mij gewend zijn.
Welke plekken houden kleintjes bezig?
Plekken waar iets te doen is. Bij een fotoshoot met kinderen zoek ik een zandbak, een wipkip, een rand of een stoep. Daar bouw ik de route omheen. Op het Amstelveld ligt een zandbak met een speelgoedgraafmachine, vlak naast de witte houten Amstelkerk. Bij de schommels staat een nijntje-wipkip.
Randen en trapjes werken net zo goed. De peuter liep aan de handen van zijn ouders over de rand van de zandbak. In augustus balanceerde een meisje over een stenen strook tussen de klinkers, als over een evenwichtsbalk. Later gaf een speeltuin met grote lichtblauwe handen de peuter vingers om overheen te klimmen.
Uit ervaring
Vijf minuten echt spelen levert vaak meer op dan een half uur poseren. Bij de zandbak was de peuter druk met een emmertje, en zijn ouders speelden gewoon mee. Op zulke beelden kijkt niemand naar mij, en juist daarom lijken ze het meest op het gezin zelf.
Mogen knuffels en een step mee?
Ja, en vaak komen ze zelf op de foto. De twee zusjes hadden het hele uur een wit konijn, een beer en een konijntje met bloemetjes bij zich. Ze ruilden steeds. Een vertrouwde knuffel maakt een drukke brug veilig, en kleine handjes hebben iets te doen. Hun middag lees je in knuffels mee naar de Amsterdamse grachten.
Een step is ook welkom. De peuter van het Amstelveld reed op zijn blauwe haaienstep van plek naar plek, zodat het lopen bij het spel hoorde. Eerder, op een brug, reed zijn gele speelgoedbulldozer zelfs over het hoofd van zijn vader. Die avond lees je in een peuter en een babybuik rond het Amstelveld.
Hoe lang duurt een fotoshoot met kinderen?
Een fotoshoot met kinderen duurt ongeveer een uur, als de plek om de paar minuten verandert. Deze drie shoots duurden tussen de 49 en 53 minuten, en nergens bleven we lang op één plek. Bij de twee broertjes veranderde ongeveer elke vijf minuten iets: een brug, een kade, een bankje, een stoep.
Gek werkt ook beter dan serieus. In plaats van een nette rij staken ze met z’n vieren hand in hand een brug over, met reuzenpassen. Een bankje gaf de broertjes even rust. In een rustige straat renden de twee zusjes gewoon vooruit, terwijl hun ouders volgden. Het uur van de broertjes lees je in twee broertjes op vakantie in Amsterdam.
Wat doen de ouders tijdens de shoot?
Meedoen. Op elke plek vraag ik ouders om mee te spelen: optillen, zwaaien, kietelen, dragen. Op een brug aan de Reguliersgracht zat de peuter op de schouders van zijn vader en lachte om alles. Aan het eind van de shoot met de broertjes tilde hun moeder de jongste op voor een dikke knuffel. In augustus knielde een moeder op de klinkers om met haar jongste te spelen.
Vraagt een foto om een paar rustige seconden, dan helpen jullie je kind daarbij en houd ik het kort. De rest van het uur spelen we gewoon samen.
Uit ervaring
De portretten van de ouders zelf bewaar ik voor de laatste minuten. Dan hebben de kinderen hun uur gehad en is de spanning eraf. Bij de peuter laten de laatste beelden, net na negenen, de moeder alleen zien met haar buik. Bij de broertjes waren de laatste minuten voor de ouders, wang aan wang op een brug, en daarna voor de moeder alleen.
Welk tijdstip werkt met kleine kinderen?
Bij een fotoshoot met kinderen telt het tijdstip dat bij je kind past, niet het licht. Ik raad een moment aan waarop ze uitgerust zijn en gegeten hebben, liever niet vlak voor een slaapje. Deze drie shoots begonnen om tien over één in april en om kwart over vijf in augustus. De derde begon om tien over acht op een avond in juni. Het licht was elke keer anders: een zachte grijze lentelucht, een witte zomerlucht, warme avondzon. Alle drie werkten ze, omdat het moment bij de kinderen paste.
Plannen jullie een shoot met jullie eigen kleintjes? Ontdek hoe mijn familiefotoshoots in Amsterdam werken.