Trouwen in het stadhuis van Hoorn, daarna Amsterdam
Door Aleksandria Rudenko | Bijgewerkt op 27 oktober 2026

Trouwen in Hoorn, daarna samen door Amsterdam: zo zag de dag van dit bruidspaar eruit. Ik legde allebei vast: het jawoord en de handtekeningen in het stadhuis, daarna de twee samen in de lage zon van december.
Hoorn is een oude havenstad aan het Markermeer, op minder dan een uur van Amsterdam. Het stadhuis heeft een eigen trouwzaal, zoals de gemeente Hoorn uitlegt.
Zulke dagen zijn waar mijn trouwfotografie in Amsterdam om draait: eerst de echte momenten, daarna tijd voor jullie samen.
Zon op het stadhuis van Hoorn
We begonnen buiten, onder de grote letters Stadhuis boven de glazen deuren. De lage zon scheen op de lichte gevel en trok lange schaduwen over het plein.
De bruid droeg een korte jurk met blote schouders, zachte plooien en een lange tulen sluier. Haar bruidegom koos een pak in crème met een zwart overhemd. Toen de wind de sluier optilde tijdens hun kus, hoefde ik alleen maar klaar te staan.





Het jawoord in de trouwzaal
Binnen was de trouwzaal rustig en modern: een gebogen houten tafel, roze bloemen, ronde lampen en lange lichte gordijnen. Voor het jawoord stonden ze hand in hand aan de tafel, met gebogen hoofd.
Ik bleef achter in de zaal en aan de zijkant, zodat niets tussen hen en het moment kwam. Daarna volgde hun eerste knuffel als getrouwd stel, terwijl een gast toekeek.





Handtekeningen in het stadhuis van Hoorn
Aan dezelfde tafel zetten ze daarna hun handtekening. De bruid ging eerst, terwijl de bruidegom naast haar wachtte. Toen boog hij zich zelf over het register, en met die twee handtekeningen was het trouwen in het stadhuis van Hoorn officieel.


Ringen in de Amsterdamse zon
In Amsterdam hielden ze lachend hun handen omhoog om hun nieuwe ringen te laten zien. Voor het detail ging ik er vlak bij staan: haar hand op de zijne, twee simpele ringen en haar horloge.
Daarna liepen we door een drukke winkelstraat, precies tussen de tramrails. Mensen met tassen liepen om hen heen en de sluier sleepte achter haar aan, maar hun kus voelde toch privé.




Lage winterzon op een grachtenbrug
Op een grachtenbrug stond de zon laag achter de gevels, dus ik fotografeerde er recht in. Hun lange schaduwen vielen over de stenen, en het licht van achteren gaf zachte vlekken om hen heen. Hij tilde haar op, en zij lachte met één been in de lucht.
Later gingen ze op een bankje onder een boom aan het water even zitten.








Een krans op deur nummer 11
We stopten bij een zwarte deur met een kerstkrans, huisnummer 11. Dat beeld kregen we gratis van het seizoen. In het laatste licht pakte de wind de sluier nog één keer.
Daarna liepen ze naar een rode lantaarnpaal aan de gracht, en liet ik ze gaan. Een zacht einde van een dag die begon met trouwen in het stadhuis van Hoorn.





Gaan jullie snel trouwen, in een stadhuis of ergens anders? Ontdek hoe mijn trouwfotografie in Amsterdam werkt.