Rode anjers in augustus langs de grachten
Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 15 november 2026

Noura koos in augustus zelf rode anjers, want die groeiden in de tuin van haar oma. Sinds het voorjaar waren zij en Faisal verloofd, en nu waren ze een paar dagen in Amsterdam. Op hun laatste middag zagen we elkaar even na vieren.
Zo werd hun uur een van mijn koppelfotoshoots in Amsterdam, geboekt als verlovingsshoot. Voorbereiden hoefden ze niets: ik had een korte route langs het water uitgestippeld en nam ze mee van plek naar plek.
Rode anjers op een brug onder de bomen
We begonnen om zes over vier op een brug vol fietsen, een van de vele in de Amsterdamse grachtengordel. Achter hen stonden de bomen langs de gracht vol in het blad, en de zon viel er in felle vlekken doorheen. Noura droeg een donkerblauwe hoofddoek en een beige trenchcoat, Faisal een wit overhemd onder een zwart jack. Zo waren de rode anjers de enige sterke kleur op die middag in augustus.


Van dichtbij legden ze hun hoofden tegen elkaar en keken ze me recht aan. De rode bloemen hielden ze laag, tussen hen in. Zo vallen hun gezichten meteen op.
Daarna liepen ze hand in hand over de brug, langs de fietsen. Halverwege keek Noura lachend naar haar bloemen. Ondertussen grijnsde Faisal en stak hij zijn duim naar me op.


Een krullend hek en twee hoge gevels
Een paar minuten later gingen we naar het water, bij een ijzeren hek dat aan het eind krulde. Noura legde haar hoofd op Faisals schouder. Toen draaiden ze zich naar elkaar toe en pakten ze elkaars handen, terwijl ze hun lachen nauwelijks konden inhouden.


Aan de overkant stonden twee hoge grachtenpanden, één donker grijsgroen en één bruin, met twee roeiboten ervoor. Ik stak over, en van daaruit stonden ze klein onder aan de huizen.

Anjers in de lucht
Om twintig over vier trok Faisal zijn jack uit en hing hij het over zijn arm. We liepen een zonnige straat in met stoepen en bloembakken, en de zonnebrillen gingen op.

Halverwege de straat gaf Noura hem de anjers. Faisal gooide ze hoog de lucht in, en lachend reikten ze er allebei naar. Ik bleef fotograferen, want zo’n moment komt nooit twee keer.


Een ring, een stoep en rode anjers
Vlak voor half vijf gingen ze op de stenen treden van een stoep zitten. Faisal kuste haar wang, en Noura sloot glimlachend haar ogen, haar hand bij haar kin. Aan die hand ving haar verlovingsring het licht: het beeld bovenaan dit verhaal.


Van daaruit liepen we naar een oude lantaarn op de hoek van een brug, onder een blauwe lucht met grote wolken. Ze stonden dicht tegen elkaar en lachten achter hun zonnebrillen.

Om twintig voor vijf zochten ze even rust op een houten bankje. Noura legde haar hoofd op Faisals schouder. Later steunde ze met haar kin op haar hand, terwijl hij naast haar achterover leunde.


Bij een boom vlak bij het water hield Noura de anjers tegen haar gezicht. Heel even keek ze opzij en lachte ze om iets wat alleen zij zag.

Nog één deur aan de gracht
Tot slot kregen ze allebei een paar minuten alleen op een brug, met bakstenen trapgevels erachter. Noura hield haar bloemen opzij, terwijl Faisal zijn handen in zijn zakken hield.


Om één minuut voor vijf vonden we een donkergroene deur in een grijze stenen omlijsting. Ze stonden aan weerszijden en reikten naar elkaars hand. Toen ze naar hun hotel liepen, had Noura de rode anjers nog in haar armen.

Zelf verlovingsfoto’s plannen? Mijn ideeën voor verlovingsfoto’s komen uit echte shoots zoals deze.
Verloofd, of gewoon verliefd? Ontdek hoe mijn koppelfotoshoots in Amsterdam werken.