Zwangerschapsfoto’s in maart aan de Leidsegracht
Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 8 november 2026

Elise en Nathan leerden elkaar jaren geleden kennen in Amsterdam, als uitwisselingsstudenten. Hun eerste kindje zou in het voorjaar komen, dus vlogen ze vanuit Canada terug voor een laatste reis met z’n tweeën. Hun wens was eenvoudig: zwangerschapsfoto’s in maart aan de Leidsegracht, onder de kale bomen langs het water.
Zo werd hun uur een van mijn zwangerschapsshoots in Amsterdam. Voorbereiden hoefden ze niets: ik koos de plekken en nam ze mee van de ene brug naar de andere.
Twee bruggen waar de grachten kruisen
Om tien over vier zagen we elkaar op de bruggen waar de Leidsegracht de Keizersgracht kruist. Achter hen stond een rij oude gevels, één wit huis tussen de bruine, en tegen de reling stonden twee fietsen. Die fietsen hield ik in het eerste beeld, want ze horen net zo goed bij Amsterdam als de gevels. De lucht was egaal wit, en het licht bleef het hele uur zacht.

Daarna gingen we midden op de brug staan, met de hele Leidsegracht en haar bomen achter hen. Onder onze voeten gleed een boot door, terwijl Elise een hand op haar buik legde. Ondertussen boog Nathan zich steeds weer naar haar toe voor een kus.


Een rondje dansen op de brug
Beneden aan het water vroeg ik Nathan om dicht bij Elise te gaan staan. Toen hij een kus op haar slaap gaf, lachte ze met haar ogen dicht. Juist om zulke momenten vraag ik bijna nooit om te glimlachen.


Daarna ontstond er een spelletje rond een oude ijzeren lantaarnpaal. Nathan leunde ertegen en grijnsde, terwijl Elise bij een boom teruglachte, met een witte boot achter hen.

Terug bij de kruising pakte hij haar hand en draaide hij haar langzaam rond, voor het witte gevelhuis. Toen ging hij half op de reling van de brug zitten voor een kus. Hand in hand liepen ze terug over de klinkers.



Een babybuik in maart
Om half vijf kwam ik dichtbij. Elise droeg een zwarte jurk met kleine witte bloemetjes en Nathan een zachte zandkleurige trui, dus hun handen vielen meteen op. Haar ring lag boven op de buik, zijn handen hielden de zijkanten vast.


Daarna ging Nathan achter haar staan, met zijn handen op de buik, en keken ze allebei recht in mijn camera.

Een trenchcoat en een bankje in zwart-wit
Om twintig voor vijf gingen de jassen aan voor een kort stukje lopen: een lange beige trenchcoat voor Elise, een zandkleurig jack voor Nathan. Langs een bredere gracht met witte herenhuizen hielden ze elkaar gewoon vast en kletsten ze wat.

Een paar minuten later vonden we een houten bankje in een straatje met kinderkopjes. De donkere bakstenen en de grijze lucht vroegen om zwart-wit, dus zette ik mijn camera om. Nathan fluisterde iets in haar oor, en Elise moest zo lachen dat haar ogen dichtgingen.


Aan de gracht gingen ze nog op een ander bankje zitten, met hun rug naar mij toe. Een tijdje keken ze alleen naar het water.

De laatste zwangerschapsfoto’s op een stoepje
Vlak voor vijven stak ik over naar de overkant van een rustige gracht. Van daaruit leken ze klein tegen de donkere, smalle huizen en de kale bomen.

Toen volgden een oude lantaarnpaal, nog een kus op haar slaap en een stenen stoepje met een ijzeren leuning. Ze gingen op de treden zitten, Nathan achter Elise, met zijn armen om haar en de buik heen.


Vlak voor vijven eindigden hun zwangerschapsfoto’s in maart daar, met een kerktoren aan het eind van de straat. Een paar weken later, thuis in Canada, waren ze met z’n drieën.

Zelf aan het plannen? In mijn gids over kleding voor zwangerschapsfoto’s zie je jurken en kleuren uit echte shoots.
In verwachting en dol op de grachten? Ontdek hoe mijn zwangerschapsshoots in Amsterdam werken.