De grachten op zwart-witfilm, met een stel op reis
Door Aleksandria Rudenko | Bijgewerkt op 8 november 2026

Miles en Josie hebben een vaste gewoonte op reis: in elke nieuwe stad boeken ze een fotograaf. Half oktober kwamen ze uit de Verenigde Staten naar Amsterdam, vooral voor het Rijksmuseum en het Van Gogh Museum. Deze keer wilden ze iets nieuws proberen: de grachten op zwart-witfilm.
Daarom boekten ze een van mijn koppelfotoshoots in Amsterdam met de add-on Analoog fotofilm. Naast de digitale foto’s schoot ik één rolletje film met een vintage camera, terwijl we door de grachtengordel wandelden.
Zwart-witfilm op een grijze dag
Het rolletje was Ilford Delta 400, een zwart-witfilm met een fijne korrel. Op een grijze herfstdag maakt die van baksteen, water en groene bomen zachte grijstinten. De eerste beelden maakte ik bij een oude lantaarnpaal naast een bruggetje met een snoer lampjes langs de boog. Daar brak achter hen even de zon door, net toen Miles Josie op haar wang kuste.


De grachten op één rolletje film
Op film telt elk beeld, dus ik maak steeds één foto tegelijk in plaats van een hele serie. Ze hoefden alleen even stil te staan als ik afdrukte. De rest van de tijd liepen ze gewoon, praatten ze en hielden ze elkaars hand vast.

Op een stenen rand aan het water gingen ze met hun rug naar mij toe zitten. Ik wachtte tot Josie zich lachend naar hem omdraaide.


Een teddyjas en een ring
Van dichtbij laat zwart-wit vooral textuur zien: de krullende stof van zijn teddyjas, de wol van haar lange jas, zijn haar in een knot. Zonder kleur gaat je oog meteen naar gezichten en handen, zoals de hare op zijn schouder, met een ronde ring die het licht vangt.


Een andere oude lantaarnpaal stond voor een hoog huis met een balustrade op het dak. Even later gingen ze op de stenen stoep van een grachtenpand zitten.



Over zijn schouder lachte Josie naar hem, en hij lachte terug.
Twee beelden voor de stad
Tussendoor gebruikte ik twee beelden voor de grachten zelf: licht op het water en fietsen op een brug. Zo stil kunnen de grachten op zwart-witfilm zijn. Op film kijk je twee keer voor je afdrukt, naar de stad net zo goed als naar de mensen.


Meteen daarna lachte Josie in de lens, met de wang van Miles tegen haar haar.

Bij een oude lantaarnpaal
Later, bij een oude lantaarnpaal aan een leuning boven het water, kusten ze elkaar. Dat beeld staat nu bovenaan dit verhaal. Een paar stappen verder stonden ze arm in arm onder een hoekhuis met een rond raam.


Binnen 15 dagen, toen het lab de film had ontwikkeld en gescand, stonden hun analoge foto’s naast de digitale in hun galerij. Twijfel je wat bij jou past? Mijn gids over digitaal of analoog zet ze naast elkaar.
De digitale foto’s van dezelfde wandeling, in kleur, hebben een eigen verhaal.
Een heel uur op film kan ook, met een van mijn analoge fotoshoots in Amsterdam.
Zelf zin in een wandeling langs de grachten? Ontdek hoe mijn koppelfotoshoots in Amsterdam werken.