Trouwen in Leiden, in het stadhuis aan de Breestraat
Door Aleksandria Rudenko | Bijgewerkt op 5 november 2026

Lin en Daan wilden klein trouwen in Leiden, in het oude stadhuis aan de Breestraat. Eind augustus was het zover, met familie en goede vrienden erbij.
De ene familie is Nederlands, de andere kwam voor deze dag over uit China. Ik was erbij van de eerste gasten op de trap tot de auto die wegreed. Zo werd het een van mijn fotoshoots in Leiden.
Wachten op de trap
De gasten stonden al op de trap voor het stadhuis, tussen twee stenen leeuwen. Vanaf daar zagen ze de hele Breestraat.


Toen stopte er een zilveren oldtimer. Daan zat zelf achter het stuur, en Lin zat naast hem. Hij trok nog snel zijn colbert aan, terwijl de gasten op de trap al juichten.
Hij boog zich naar binnen om haar uit de lage stoel te helpen, terwijl achter hen net een bus reed.

Daarna liepen ze samen de lange trap op, naar hun gasten boven.

Trouwen in het stadhuis van Leiden
Het stadhuis van Leiden heeft een gevel van ruim vier eeuwen oud. Al eeuwen trouwen hier paren, en ook een paar Pilgrims gaven elkaar in Leiden het jawoord. Na een grote brand bouwde de stad de gevel weer op. Achter die gevel kwam een nieuw gebouw, vol warm marmer.


In de hal van marmer stonden de gasten in een kring. Toen kwam Lin binnen aan de arm van haar vader, met een boeket rozen in perzik en wit.

Daan liep naar haar toe, pakte haar hand en kon niet meer stoppen met lachen.


Daarna namen ze plaats in twee oranje stoelen. Achter hen stond een hoog boeket, en er hing een groot doek met wolken boven een stad. Lin droeg witte handschoenen en hield de hele tijd zijn hand vast.
Geloften tussen het marmer
De trouwambtenaar hield de ceremonie warm en luchtig, dus al snel klonk de eerste lach.

Eerst las Lin haar gelofte voor van een vel papier, in het begin nog wat onzeker.

Daarna was Daan aan de beurt, met zijn tekst op een kaartje. Halverwege werd het heel stil in de zaal.

Toen volgden de ringen, heel rustig, zodat alle gasten het zagen.

Met de ringen om kusten ze elkaar, en hun ouders klapten als eersten.

Aan de andere kant van de zaal klapten hun vrienden ook mee.

Tekenen, lachen en een traan
Uit elke familie tekende een ouder als getuige, aan een tafel bij de bloemen. Het paar stond er vlak achter.


Daarna gaf de ambtenaar Daan een klein donker boekje, met nog een paar laatste woorden.

Toen vlogen ze hun familie om de hals. Daan hield zijn vader lang vast.

Een vriendin veegde zacht een traan van Lins wang, en samen schoten ze in de lach.

Tot slot staken ze allebei hun hand op om de nieuwe ringen te laten zien.

Een zilveren auto voor het stadhuis van Leiden

Op een trap bij de toren van het stadhuis kwamen alle gasten bij elkaar voor één grote foto. Een paar van hen zwaaiden ook.
Op de Breestraat stond het paar daarna bij de auto, onder de oude gevel. Mensen op straat bleven even staan om te kijken.

Toen brak de zon door, en Daan leunde lachend tegen de auto.


Daarna was het tijd om te gaan. Langs de gevel stonden de gasten met hun handen in de lucht, toen de auto wegreed. Dat werd het laatste beeld van hun dag.

Blijven jullie na het jawoord nog even in de stad voor foto’s? Mijn gids met fotoplekken in Leiden laat zien waar jullie lopend naartoe kunnen.
Gaan jullie trouwen in Leiden? Ontdek dan meer van mijn fotoshoots in Leiden.