Van stippen tot bokshandschoenen aan de gracht
Door Aleksandria Rudenko | Gepubliceerd op 1 november 2026

Stippen en bokshandschoenen: Ilse nam ze allebei mee naar haar fotoshoot, op een bewolkte middag in mei. Twee jaar geleden stapte ze voor het eerst een boksschool binnen. Nu wilde ze portretten van de vrouw in de blouse én van de vrouw met de handschoenen.
Zo’n shoot gaat over hoe je naar jezelf kijkt, niet over poseren. Dat is de kern van mijn portretfotoshoots in Amsterdam.
Stippen en een witte erker
Om kwart over vier stonden we voor een witte houten erker aan de gracht. Haar donkerbruine blouse met witte stippen viel mooi op tegen de witte kozijnen, en in het glas zag je bomen en grijze wolken. Eerst hield Ilse haar handen in haar zij, met een beleefde glimlach. Toen vroeg ik naar haar allereerste bokles, en om dat antwoord moest ze hardop lachen.



Zwart-wit op een grachtenbrug
Daarna trok Ilse een zachte donkerblauwe trui aan, en liepen we naar een brug over de Leidsegracht, midden in de grachtengordel. Voor een paar beelden zette ik mijn camera op zwart-wit. Zonder kleur draait alles om haar gezicht, de wind door haar haren en de lange rij bomen langs het water. Toen er een bootje aankwam, wachtte ik tot het naast haar in beeld gleed.



Even later kwam de kleur terug, samen met een zwarte regenjas. Ilse liep over de volgende brug, langs geparkeerde fietsen en een rij oude trapgevels, en lachte onderweg naar me.


Een stoep met boeken achter het raam
Om twintig voor vijf vonden we een wit grachtenhuis met oude stenen treden en een raam vol stapels boeken. Ilse ging zitten, sloeg haar armen over haar knieën en keek recht in de lens. Hier, halverwege tussen stippen en bokshandschoenen, zag je haar rust het best: nog geen handschoenen, alleen een kalme, vaste blik.




Lampjes onder een boogbrug
Rond vijf uur liepen we terug naar het water. Onder de boog van een brug hing een snoer kleine lampjes, en naast een bankje stond een oude lantaarnpaal. Ilse ging in haar regenjas op de rugleuning zitten, zo ontspannen alsof ze daar elke dag zat. Ik zette haar zo in beeld dat de verlichte boog net achter haar schouder viel.


Bokshandschoenen en een bakstenen muur
Voor de laatste beelden kwamen de bokshandschoenen uit haar tas, zwart met roze. We vonden een donkere bakstenen muur naast een ijzeren hek dat krult als een touw. Eerst liet Ilse de handschoenen aan één hand hangen.

Toen drukte ze ze tegen haar borst en schoot ze in de lach. Daar stopten we, om tien over vijf.

Zoek je zelf nog een idee? Mijn ideeën voor een solo fotoshoot beginnen bij je eigen straten en iets van jezelf, zoals de handschoenen van Ilse.
Zin om je eigen kracht te vieren? Ontdek hoe mijn portretfotoshoots in Amsterdam werken.