
Nora kwam uit de Verenigde Staten voor een week in Amsterdam, vroeg in de lente. Ze groeide op met de oude zwart-witfoto’s van haar oma en wilde zelf portretten op Fomapan, een echte film voor zwart-wit. Op een zonnige middag in maart zagen we elkaar aan de gracht.
Daar draaien mijn analoge fotoshoots in Amsterdam om: een klein stukje stad, een oude camera en de tijd om goed te kijken. Zij hoefde niets te regelen; ik koos de straten en zei bij elk beeld wat ze kon doen.
- Waar
- De grachtengordel, Amsterdam
- Wanneer
- Maart, halverwege de middag
- Fotoshoot
- Zwart-witfilm fotoshoot
- Licht
- Strakblauwe lucht, lage lentezon en lange schaduwen
Maartzon aan het water
In mijn camera zat Fomapan 100, een bekende film voor zwart-wit van het Tsjechische Foma. De lucht was die middag helder blauw en de bomen langs de gracht waren nog kaal. Daardoor scheen de zon tot op de stenen. Op deze film wordt zulk licht een spel van diep zwart en helder wit.

Aan het water leunde Nora tegen de ijzeren palen langs de gracht, haar lange jas open, terwijl er net een bootje voer.
Op Fomapan, één beeld per keer
Film vraagt om een rustig ritme. Ik maak steeds maar één foto, dus bij elke klik vroeg ik Nora heel even stil te staan. Daarna mocht ze weer bewegen. Meestal liet ik haar gewoon lopen: de straat over, de hoek om, terug de zon in.


Tussen de beelden door ging de camera even omlaag en spraken we wat. Een korte video uit die straat laat zien hoe dat er van opzij uitziet.
Portretten op Fomapan, tegen de zon in
Een paar van de mooiste beelden van deze film kijken recht de zon in. In een smalle straat viel haar gezicht in de schaduw, terwijl de huizen achter haar in de zon stonden. Bij een hoge gevel flitste de zon over de ramen en werd haar schaduw lang op de stoep. Toen viel er een streep licht over haar wang en haar haar, en ik drukte af voordat hij weg was.



Haar lange leren jas met bont deed de helft van het werk. Ze zwaaide hem open en liet hem weer vallen, iets wat in een paar tellen video beter werkt dan in een foto.
Een rustig moment op de keien
In een rustige straat ging Nora op haar hurken zitten op de keien, met haar kin in haar hand. Achter haar stonden fietsen en een lantaarn. Ze keek kalm, echt Nora, en juist dat wil ik op film bewaren.

Toen we klaar waren, gingen we samen op de foto bij de leuning van een brug. Mijn camera had ik nog in mijn hand. Ga je liever alleen op de foto? Kijk dan bij mijn ideeën voor een solo shoot.

Wil jij ook portretten op Fomapan? Ontdek hoe mijn analoge fotoshoots in Amsterdam werken.